Onsdag 9. september 

18038 steg, i skikkeleg luffe-tempo…..

Nydeleg dag i Santiago i dag, fint ver, men kjøleg vind. 

Eg har rusla rundt, sett på folk, og faktisk shoppa litt, det blir det jo ingenting av under vandring. M.a. har eg kjøpt meg nye hiking sko, nytt merke eg aldri har høyrt om før.

Spontanshopping🤩

Santiago er ein vakker by, hovudstaden i Galicia. 

Gamlebyen har stått på UNESCO si verdsarvliste sidan 1985. 

Pilgrimsvegen kom på same lista i 1993. 

Det er veldig fint å vandre rundt i gamlebyen, smale gater og smug, gamle, fine bygningar, og eit hav av koselege små kaféar å sette seg ned ved. 

Det er heilt klart at pilgrimane betyr mykje for landet, men sjølvsagt mest for regionen og byen Santiago. Prognosane for 2026 er over 600 000 pilgrimar. I august i år var gjennomsnittet pr dag 2 740. 

Her er drøssevis av butikkar som sel produkt knytt til pilgrimsvandringane, så det er klart at dette er god butikk.

I dag aula det med pilgrimar på katedralplassen. Fascinerande å sitte og observere det eg sjølv var ein del av i går. 

Eg møtte Margo her, som kom fram i dag, ho «arva» stavane mine, som eg ikkje får med meg heim i handbagasjen.

Mange kjem i grupper, og lagar mykje vesen av seg. I dag såg eg ei stor gruppe som hadde hundar med. 

Det har blitt ein tradisjon at det står ein person og spelar sekkepipe i tunnelen mellom katedralen og nabobygningen, i Arco de Palacio, kvar dag. Dei er etter kvart blitt mange som deler på jobben. 

Sekkepipa har keltiske røter, og er ein viktig del av kulturen i Galicia. 

Opphavet til byen Santiago, er at dei bygde ei kyrkje over der dei fann levningene etter apostelen Jakob. Ein gjetar såg i 1813 eit lys/stjerne (estrella)over der levningene hans var gravlagt på ei mark(Campo). Derav namnet Compostela, stjernemarka. 

Området blei undersøkt av biskopen, og det blei konstatert at dette var levningene etter apostelen. 

Santiago – av Sankt Jakob. 

Pga dette blei byen eit viktig pilgrimsmål. Vegen har etter kvart blitt eit nettverk av ruter, meir eller mindre lange. 

Etter kvart begynte dei på 1000-1100-talet å bygge den noverande katedralen.  

Eg kjem nok tilbake hit. Min neste vandretur blir truleg Camino San Salvador frå León til Oviedo, og derfrå vidare på El Camino Primitivo, til Santiago.

Tilsaman ca 3 veker.   

Måndag 7.september 

43527 steg

31,9 km

Det blei ei litt seig etappe i dag, litt slik transportetappe, der ein nærmar seg ein stor by. 

Hadde herberget for meg sjølv i natt. Det var uvant på denne Caminoen. 

Fekk meg frukost på ein bar som låg i løypa. Hadde sjekka i går. 

Det er litt stress, å finne ein stad som opnar tidleg. Ikkje sjølvsagt på små plassar. 

Skodde dei første 2-3 timane. Så kom sola og varmen. Første 10 km var på ein bilveg utan skulder, på asfalt. 

Så fekk eg endeleg nokre km på grusa skogsveg. 

Det har veksla mellom asfalt og grus i heile dag.

Siste del var på grusveg ved sidan av sterkt trafikkert bilveg, inn til Santiago. Har gått forbi flyplassen på slutten i dag. 

Kjenner det godt i beina, at eg har hatt to lange etappar to dagar på rad. 

Då blir det utruleg godt å berre ha 10,580 km i morgon. 2 timars “arbeid” – og så vere framme på føremiddagen. Det blir berre stort❤️ 

Denne gongen kjenner eg mest glede med å vere ferdig. Mindre vemod, faktisk. Eg synst desse 5 vekene har vore både fysisk og mentalt krevjande. 

No er eg installert på Albergue Lavacolla, her er allereie ein del folk. Men her, så nær Santiago, er der plenty av plassar for å overnatte.  

Så det blir nok ein del folk som vandrar vegen inn i Santiago i morgon. 

Eg gler meg til å gå dit åleine❤️

……………..

A Pobra de Parga – Boimil

Søndag 6.september 

49193 steg

34 km

Det var rockefestival i Parga i går, 2-300 m i luftline frå herberget. Full guffe frå vi kom fram, og dei heldt på til kl 03.30 i natt. 

Så eg trur det var fleire enn meg som ikkje fekk nok søvn i natt😳

Frukost på herberget, og matpakke, inkludert i prisen, fordi der er så lite mulegheit å kjøpe mat på vegen. 

På veg til Parga, hadde eg to ruteval, enten dit eg gjekk, eller den tradisjonelle ruta som går litt lenger sør. Eg gjekk denne ruta berre fordi eg ville overnatte på Parga Natura Alojamiento. Fekk den anbefalt, som tidlegare nemnt, og det var verkeleg verdt opplevinga. 

Eg kom meg avgarde 07.20. Hadde eit stykke veg framføre meg. Trur det var berre eg som planla å gå til Boimil og overnatte der, dei andre valde ei vanlegare, og meir populær rute, følgjeleg med meir folk. 

Eg stoppa i A Cruces, etter ca 20 km, der det var ein open bar, og åt lunsj der. Hadde halvveges avtale å møte Margo og ei tysk dame der, men dei kom ikkje medan eg var der. 

Eg bad ho som jobba i baren, å overbringe ei helsing frå meg, til to blonde damer som ville komme innom, og seie at “Vi sjåast i Santiago”. 

Det har vore ei litt kjedeleg etappe i dag. Ikkje så mykje spennande å sjå. 

Men ein del av vegen har vore gjennom skogholt, og det har vore heilt nydeleg og fredeleg. Stille. 

Nokre stiar er det berre vidunderleg å gå på. 

I tillegg er det søndag, og det har, jamt over, vore lite støy frå bilar i dag. 

Eg ankom Boimil kl 15. 

34 km gjekk i grunnen greitt, beina spelte på lag, lite murring i dag👍🏻

Her i Galicia set dei opp merkesteinar der det står kor langt det er att til Santiago. Alle rutene/vegane går jo inn i Galicia, så det er flott at dei gjer dette. 

Det er veldig motiverande, og ein har kontroll på kor langt ein har gått. 

Då kjennest det som det går raskare😊

Herberget her var nytt i 2012. 

Det som er litt merkeleg med desse nye og fine kommunale herberga i Galicia, er at dei har m.a. kjempefine kjøkken. Men det er heilt utan utstyr, som panner, tallerkenar, bestikk.

Det er restaurant-næringa på dei ulike små plassane som ser at dei ikkje vil tene pengar på pilgrimane viss dei lagar sin eigen mat, og at dette er ein bevisst politikk for å støtte det lokale næringslivet. 

I morgon går eg til Lavacolla. Denne staden ligg litt lenger vest enn der dei fleste går. 

Med å gå hit, og vidare til Lavacolla i morgon, då styrer eg unna den franske ruta som er veldig “overbefolka”. 

Eg er heilt åleine på dette store herberget i natt. Eigentleg er det veldig deileg. 

Langt også i morgon, 32,9 km, og det er nest siste etappe. 

Då har eg berre ei kort etappe på litt over 10 km siste dagen, på tysdag. 

Gler meg skikkeleg til eg er framme! 

………………..

Laurdag 5.september 

37899 steg

26,2 km

Ein nydeleg dag i dag. 

Åt frukost på rommet på hostalet, kjøpte det eg trengte i går. 

Sjekka mulegheitene for open bar på ein laurdags morgon, men ingen open pga “Fiestas”. 

Dagen på vegen starta med ei regnbyge. Eg fekk bruk for paraplyen eg kjøpte i Oviedo👍🏻 

Etter byga, klarna det opp, og det blei etter kvart ein skikkeleg varm dag. 

Nydeleg veg å gå på første delen i dag. Gjennom skog og skogkant, landlege område, i fotspora til romarane. 

To bruer frå middelalderen, med romersk opprinnelse, har eg gått over i dag. Nydeleg❤️

Hadde “lunsj” i Baamonde, nesten 8 km før Parga.  

Ein del asfalt etter det, langs hovudveg og jernbane. Det er knallhardt for beina, merkar eg. 

Så fekk eg heldigvis litt skogsveg på slutten, før eg kom fram dit eg skal sove i natt, på Parga Natura Alojamiento. 

Framme litt over kl 13.

Fekk anbefalt plassen av ein spanjol som eg møtte på VDLP i 2023, han er ein god ven av innehavaren Isabel. 

Og for ei mottaking eg fekk, blei heilt rørt.

Skjønn dame, og for ein plass! Her følte eg meg verkeleg velkommen. 

Eige bad på kvart rom, og alt er så fint og skikkeleg, og veldig koseleg. 

Eg har kjøpt middag i kveld, og frukost er inkludert. 

Til og med ein pose med frukt og litt mat lagar dei til til oss for morgondagens vandring. 

Det har begynt å fylle seg opp med folk som skal bu her i natt. M.a Margo. Ho er litt småsjuk, så prøver å ikkje bli smitta🫣😩

I morgon går eg til Boimil, 34 km. 

Det går vel bra, det også. 

Albergue municipal der, og ikkje mogeleg å booke på førehand. 

3 etappar att.

PS: Hyggeleg middag på herberget👍🏻

………………..

Fredag 4.september 

30897 steg

20,8 km

Margo ville lage egg og tomat-mix til frukost i dag, så vi kjøpte inn det vi trengte i går. 

Frukost var inkludert på dette herberget, men ho ville gjere litt meir ut av det. 

Så vi hadde godt team-work, og mat kl 7.30, i lag med søskenflokken frå Italia. Veldig hyggeleg, ein god start på dagen. 

Starta å gå kvart over 8. 

Eg gjekk åleine, og det var veldig avslappande og godt. 

Nydeleg landskap, gjennom område med velstelte gardar. Og vegen var for det meste i skogkanten, men også noko på asfalt.

Her var det fredeleg, eit godt stykke unna biltrafikken. Tippar vegen eg gjekk på i dag, var i “fotspora” til romarane, på Via Agrippa. 

Frå Abadín gjekk eg inn i det store flatlandet som blir kalla Terra Chá. Her var vegen omkransa av steingjerder, flate steinar på høgkant, tradisjonelt bygd av lokale bønder, for å halde kveget på beitemarka, og for å markere eigedomsgrenser, slik det er med alle typar gjerder😊 Det spesielle her er desse flate steinane på høgkant.

Her var også døme på gardstun med nye slike gjerder. Fint at dei held tradisjonar ved like.

Nesten halvveges kom eg til ei vakker, gamal bru frå middelalderen, Ponte Vella de Martiñán, over elva Batán. 

Her sat ein “gateselgar” med namn Jesús, og prøvde å selge sjølvlaga smykke. 

Eg var framme i Vilalba litt over 12. 

Fekk sette frå meg sekken der eg skulle bu, så eg slapp å drasse på den når eg skulle finne ein plass å ete lunsj. 

Når eg har valt litt luksus i dag, med einerom på eit hostal, mister eg litt kontakten med “familien” på herberget. 

Men eg reknar med å treffe dei att. 

Vilalba er berre ein liten by på ca 13000 innbyggarar. 

Koseleg hovudgate, som allereie var ferdig julepynta. Også andre gater var pynta. 

I morgon går eg til A Pobra de Parga, 

26,2 km. 

Seng er booka. 

Helsing frå Vilalba, 34 grader.

………………….

Onsdag 2.september 

40701 steg

29 km

Har ankomme Lourenzá, dusja, fått på meg min faste “afterwalk-dress”, vaska klede, og ete middag. 

Kom fram i halv to tida, etter å ha gått i 5,5 timar i dag. 

Ikkje noko spektakulært med etappen i dag. 

Det var første etappe i Galicia, og no går vi sørover mot Santiago. 

Altså innover i landet, der det er skog og landsbygd vi går gjennom. 

Fann ein bar som var open på veg ut av Ribadeo i tidleg morgentime i dag. Takk og lov for den, for på vegen var det ingenting å “hente” av serveringsplassar, før vi, overraskande, kom over ein koseleg kafé i Villamartín Grande kl 11. 

Til gjengjeld var dette ein flott plass, og alle på vegen stoppa der. Hyggelege møte, der vi traff dei fleste som “var ute og gjekk ein tur” i dag😊

Eg blei tatt igjen av ei ung jente etter eit par timars gange i dag.

Så såg eg at ho gjekk feil, oversåg ein merkestein. Eg ropte og fekk stoppa henne. 

Det enda med at vi komme prat, og ho valde å gå saman med meg, sjølv om eg sa at ho måtte berre gå fortare om ho ville det.

Kjekt å bli kjend med henne, Morga, 24 år, frå Ukraina, som no bur i Tyskland. 

Vi gjekk saman heile resten av etappen, veldig hyggeleg❤️

Dagens etappe var mykje oppover, og nedover. Den var hard, også for ein nordmann som er van med norske motbakkar. Men vi gjekk godt på, og kom fram til herberget i kvart på 2-tida. 

Vel blåst! 

Lourenzá er ein liten by. Men stor kyrkje har dei. Den var open, såg eg, etter eg hadde ete middag, så då fekk eg kikka inn der.

I morgon går eg til Abadín, 25,6 km. Også ein del motbakkar, men vermeldingane er gode. 

Eg har 6 etappar att, reknar med å vere framme i Santiago den 8. 

………………..

Tysdag 1.september 

31649 steg

22,4 km

Eg var euforisk då eg var komt over brua til Ribadeo og Galicia! 

Eg psyka meg opp, tenkte at eg må no klare det. 

Og håpte det ville komme nokon som kunne “vere støttekontakt” for meg🫣 Og jammen var eg heldig. Satsjka frå Nederland var der, akkurat då eg trengte henne. Ho hadde null høgdeskrekk. Ho heldt i stavane mine framme, og eg bak, og slik kom vi oss over. Det var veldig lurt med dei stavane, eit trygt haldepunkt. 

For ei lette😊

Herberget her ligg rett ved brua, så no kan eg nyte utsikten dit, her eg sit. 

Ankom her litt over 12, fekk lov å sjekke inn med ein gong. 

Sette frå eg sekken, t.d, er jo herleg! 

Eg drog inn til sentrum, tok ein buss ut til Playa de las Catedrales, som ligg ca 10 km herfrå. Italienaren frå herberget i går, fortalde om denne stranda, og at han skulle GÅ dit i dag!

Eg sjekka flo og fjære, og fann ut at eg kunne rekke eit besøk der for det blei høgvatn. 

Det var verkeleg verdt det.

Verre var det å komme seg tilbake att. Bussane gjekk sjeldan. Så det enda med at eg tok taxi. 

Stranda er erklært eit Natur Monument her i Galicia. 

Masse folk, tydelegvis berre eg som ikkje hadde høyrt om denne stranda. 

Dagen i dag starta overskya, temp på ca 20, så klarna det meir og meir opp, og har vore ein varm og fin dag.

Fin vandring, to ruter å velge mellom, og eg valde den som svinga ut til kysten til Tapía de Casariego. Flatt og fint. 

Flotte klipper, og strender passerte eg der.

Der er eit eldorado for surfarar her langs nordkysten.

I morgon går eg til Villanova de Lourenzá, 27,6 km. Det er rekna som ei tøff etappe, med mykje stigning.

Dette er første etappen i Galicia på Camino Norte.

22 sengar i eit kommunalt herberge, satsar på at der er ei seng til meg når eg kjem fram. 

Vermeldingane er gode🌞😎 

…….

Fleire glimt frå dagens vandring:

Måndag 31.august

42264 steg

30,5 km

I dag kjenner eg det godt i beina. To 30 km etappar på rad. Men berre slik at eg kjenner at dei har gått ein del steg, er rett og slett sliten🤣 Ellers ingen problem med beina, bank i bordet!

Men i dag har det vore mykje gøyare å gå. Ope landskap, for det meste, ikkje masse skog, som i går. 

Ein del opp og ned, men alt i alt, ei fin etappe. 

Luarca var ein spesiell by, minte meg litt om Venezia, men i mykje mindre målestokk. 

Og her låg husa oppetter fjellsidene på begge sider av elva. 

Stod opp tidleg, kom meg ut i halv 7 tida. Brukte lang tid opp alle trapper og motbakkar, det var jo mørkt. 

Fin morgon. 

Prøvde fange månelyset, men ikkje lett med berre eit mobilkamera. 

Ein italienar tok meg att, han hadde allereie gått 5 km! Oj sann! 

Han planla å overnatte på herberget her i Caridad, som meg. 

Varierande underlag i dag. Men ikkje berre asfalt, i alle fall. 

Flott dag, med fint ver, og fin soloppgang

Frukost i Villapedre etter 10 km.

Passerte byen Navia, som ligg ved elva Navia sitt utløp i Biskayabukta. Byen har vore ein populær overnattingsstad for pilgrimane på Camino Norte, sikkert difor det ikkje er fleire her i dag, 10 km lenger på vegen. 

I Navia er det visst mange staseleg herskapshus, som blei bygd av utvandra spanjolar som kom rike heim att frå Sør- og Mellom-Amerika.  

Har hatt ei kjensle i dag av at vi nærmar oss Galicia. Dei mykje omtalte “hórreos” har endra seg i dag, og blitt meir like dei vi finn i Galicia, mykje mindre, og annleis bygd. 

Framme i Caridad i kvart over 13 tida. Då var det to karar her, den eine var italienaren frå i dag tidleg. 

Caridad, som betyr “veldedighet” på spansk, er ein liten landsby, med ca 1,5 tusen personar. 

Men stor nok til å servere “Menú del día”, og då er eg nøgd. 

Og eit supermarked med alt ein treng av varer. 

I morgon går eg til Ribadeo, vél 22 km. Siste biten er over ei bru, over Ría del Eo (det er ein fjord). Puente de Los Santos (Dei heilage si bru), er 600 m lang, høg, og ei utfordring for oss med høydeskrekk. 

Eg gruar meg allereie. 

Håpar eg finn nokon å gå over den i lag med. 

Brua markerer at vi går inn i Galicia. 

………….